Τίτυρος: στη δωρική διάλεκτο, ο Σάτυρος. Βοσκός, πλάσμα του δάσους και συνοδός του Διονύσου. Ο Ροδίτης είναι φτιαγμένος για τα βουνά. Οξύτητα, νεύρο και αρκετή αντοχή για να μη χάνει τον χαρακτήρα του κάτω από τον ελληνικό ήλιο. Ο Τετράμυθος δεν προσπαθεί να τον κάνει κάτι άλλο. Τον αφήνει να μιλήσει μόνος του. Λευκόσαρκο φρούτο, εσπεριδοειδή, λίγο άνθος. Στο στόμα έχει υφή χωρίς βάρος, τραγανότητα και μια ελαφρώς αλμυρή αίσθηση στο τελείωμα. Δεν προσπαθεί να γίνει κάτι πιο «σοβαρό». Δεν χρειάζεται.
