A Berry Tale

Πρωταγωνιστής είναι ένα σταφύλι που ταξίδεψε μέσα στους αιώνες και σήμερα το μελετάει ένας άνθρωπος που έχει τις δικές του εμμονές.. Γιατί όχι πάθος θα με ρωτήσεις. Εκεί απαντώ πως εμμονή και πάθος δεν έχουν τόση μεγάλη απόσταση στην πραγματικότητα.

Το σταφύλι έφτασε στα χέρια του πρώτη φορά μέσω ενός συμμαθητή, ο οποίος το μοιράστηκε γενναιόδωρα. Ήταν πέντε καλάθια γεμάτα μέχρι πάνω με σταφύλια πορφυρά σχεδόν μπλε. Τα κοτσάνια καταπράσινα και το τσαμπί είχε το μέγεθος μίας χούφτας. Στα μάτια του καθρεφτιζόταν αυτή η εικόνα: Τα πέντε καλάθια γεμάτα σταφύλια στο καρότσι ενός αγροτικού αυτοκινήτου.

Η μυρωδιά που είχαν θύμιζε κάτι από τα παιδικά του χρόνια, ίσως τα χόρτα από τους κήπους που έπαιζε με τις ώρες ή το θυμιατό από την εκκλησία που τον πήγαινε η γιαγιά. Ήθελε πολύ να μάθει πως μπορούν να μεταμορφωθούν αυτά σε κάτι πόσιμο. Είναι ακόμα βέβαιος πως είναι ο θησαυρός που στερούνται οι μεγαλύτεροι οινοκρητικοί του κόσμου όλου. Η φιλοδοξία του δημιουργού είναι ανόητα ισχυρή πριν προλάβει να μεταμορφωθεί σε αμφιβολία.

Επειδή ο δημιουργός δεν ισορροπεί τα συναισθήματα του, αποφάσισε να οριστεί ως μελετητής του σταφυλιού αυτού. Έτσι μια νύχτα που γευόταν τον χυμό, είδε ένα όνειρο.

Το περιβάλλον ήταν σκοτεινό, ελαφρώς υγρό και δροσερό. Κάποιοι απόμακροι ήχοι πουλιών που κελαηδούσαν μπόρεσαν να τον τοποθετήσουν κάπου στον πλανήτη Γη, αλλά ακόμα άγνωστο το μέρος. Ένας γδούπος και ένα ισχυρότερο τιτίβισμα κινητοποίησαν το χώρο γύρω του έως ότου να μπει ξαφνικά άφθονο το φως. Ένας σπίνος φωτίζει υπόγεια στην αναζήτηση για ζωντανή τροφή. “Το μαλακό χώμα είναι το σπίτι μου” σκέφτεται “και ο σπίνος που θέλει να με φάει. Δεν με απειλεί, τον καταλαβαίνω”. “Είναι άλλος ο σκοπός μου όμως” του εξηγώ.

“Ξέρεις είναι μια ρίζα εδώ που συλλέγει ιχνοστοιχεία και εμένα ο σκοπός μου είναι να γίνω ένα από αυτά. Αυτή η ρίζα ανήκει σε ένα πολύπλοκο δίκτυο που τροφοδοτεί με ιχνοστοιχεία όλη την υπέργεια ζωή”. Ένα κόκκινο σταφύλι που βγήκε κάποτε από ένα συγκεκριμένο κλίμα σήμερα έχει πολλαπλασιαστεί και τα κομμάτια του δίνουν περήφανα και άλλα παρόμοια σταφύλια σε όσους θέλουν να απολαύσουν τον χυμό τους.

Κάπως, κάποτε το σταφύλι αυτό ξεχώρισε και τότε του δώσανε το όνομα Αυγουστιάτη. Το όνομα δεν έχει και τόση σημασία. Στο φεγγάρι και στα αστέρια ίσως να κρύβεται η ιστορία του κάθε σταφυλιού που υπάρχει στον πλανήτη γιατί τη νύχτα όταν το ήπιαν όλοι εκείνοι, καθρεφτιζόταν και ο πρώτος που το δοκίμασε.

Μια σταγόνα στο μικρό γυάλινο ποτήρι είναι η ακολουθία μιας μακράς αλληλουχίας ενεργειών που κάποια άτομα επιλέγουν να κάνουν διαδοχικά αιώνες τώρα. “Συμβάλει κάποιος στο να με κρατήσει ζωηρό και ενεργοποιημένο γιατί σαφώς κάτι κάνω στην δική τους ύπαρξη”.

Γιατί δεν έχει σημασία το όνομα; Αφού είναι θέμα του παρατηρητή η ονοματοθεσία. Αν βάλεις δέκα διαφορετικούς παρατηρητές θα πάρεις ίσως δέκα διαφορετικά ονόματα. Δεν με λένε Παναγιώτη επειδή είμαι Παναγιώτης, αλλά επειδή έλεγαν τον παππού μου Παναγιώτη. “Όταν ξύπνησα σταφύλι, δεν είχα όνομα. Είχα όμως γύρω μου ζωάκια συγκεκριμένα, φυτά επίσης, ένα χώμα που είχε την ιδιαίτερη σύστασή του και εγώ το έλεγα σπίτι”.

Μπορεί κατά τη διάρκεια της ζωής κάποιος να αλλάξει πολλές φορές γνώμη. Μπορεί και να μείνει σταθερός στην αρχική του άποψη. Ο ακαδημαϊκός χώρος, που όλο και περισσότερο αγκαλιάζει τις επιστήμες των τροφίμων συμβάλει θετικότατα στην περαιτέρω κατανόηση της πρώτης ύλης που κυκλοφορεί. Αυτό το θετικό στοιχείο ας μας βοηθήσει να κατανοήσουμε αυτή την ιστορία παρά να την δούμε ως ένα απλό παραμύθι.

Κάποιοι έγραψαν τραγούδια παρατηρώντας τη φύση γύρω τους. Το κρασί συνόδευε πάντα τις γιορτινές στιγμές και αναλόγως το πνεύμα του δημιουργού ή του καταναλωτή θα έλυνε το απολλώνιο ή διονυσιακό στοιχείο του. Ή θα έφερνε και τα δύο στοιχεία, επινοημένα από τον ανθρώπινο νου, σε μια δική του αρμονία. Η αρμονία της σταφυλής. Αυτή του ζυμωμένου χυμού που επιδρά στο νευρικό σύστημα των θηλαστικών με έναν τόσο μυστήριο τρόπο.

Έχει τόση σημασία που θα καταλήξει αυτό το γραπτό;

Γράφτηκε από τον Παναγιώτη Τσιλιμίγκρα / Κυριακή 23 Μαρτίου 2025 – Ζάκυνθος

επισκεφθείτε τον Παναγιώτη εδώ